«یادداشت و مقاله»

ترا خدا بگذارید باز هم مردم با نان داغ از کوچه بگذرند و باز بچه ها در مهد کودک بخوانند: « من نان تازه هستم/ خوش عطرم و برشته/عطرم به جان سرشته و باقی داستان...»! دم شما گرم ...

البته می‌دانیم پیش‌بینی هواشناسی تضمین بارندگی نیست و طبیعت حساب‌وکتاب خودش را دارد؛ اما وقتی از پاییز پربارش صحبت می‌شود، مردم هم حق دارند بپرسند پس این باران‌های موعود چه زمانی از راه می‌رسند؟

آموزش‌وپرورش باید برای جذب و تربیت معلم، بیش از هر مسیر دیگری بر دانشگاه فرهنگیان تکیه کند.

خالی شدن یک‌شبه قفسه‌های سوپرمارکت محله، بهانه‌ای شد تا یک روزنامه‌نگار در یادداشتی صریح و بی‌پرده، از زوایای پنهان و ناعادلانه افزایش نجومی اجاره‌بها و حساب‌وکتاب‌های برخی از موجران گلایه کند.

در بسیاری از روستاها، مدرسه‌هایی که روزگاری با خنده و همهمه کودکان جان می‌گرفتند، حالا به‌دلیل کمبود دانش‌آموز تعطیل یا با مدارس روستاهای دیگر ادغام شده‌اند؛ تصویری تلخ از خالی‌شدن آبادی‌ها که سیاست‌ها و وعده‌های دولت‌ها تاکنون نتوانسته‌اند مانع آن شوند.

در تازه‌ترین نشست خبری سخنگوی دولت، پاسخِ دور از انتظار به پرسش یک خبرنگار درباره ناچیزیِ مبلغ «کالابرگ»، بیش از آنکه گرهی از مشکلات معیشتی مردم باز کند، شکاف عمیقِ میان ادبیات مسئولان و واقعیت‌های تلخ سفره‌های مردم را عیان کرد؛ رویکردی که در آن، به جای واکاوی علل تورم و ارائه راهکار، صورت‌مسئله به سخره گرفته شد و نمکی بر زخمِ معیشتِ مردمِ درگیرِ بحران پاشیده شد.

سرهنگ پاسدار حاج عطاءالله بدری در بخشی از کتاب خاطرات خود، به تصویرسازی دشواری‌های ارتباطی رزمندگان با خانواده‌هایشان در هشت سال دفاع مقدس پرداخته است؛ روایتی از غربت غیورمردانی که بار سنگین دفاع را با کمترین امکانات بر دوش کشیدند.

نصرالله بزرگ، طی سه دهه رهبری داهیانه مقاومت لبنان علیه تجاوز و اشغالگری صهیونیست‌ها و حامیان آمریکایی آن‌ها، الگویی بی‌بدیل از شجاعت، بصیرت، هوشمندی و اقتدار در برابر اهریمنی‌ترین باند مافیایی تاریخ ثبت کرد که آثار آن برای همیشه در ذهن و فرهنگ مردم لبنان و منطقه جاری خواهد ماند.

در حالی که فضایِ سازمان ملل تحت سیطره‌ی سکوتِ مرگبارِ غرب در برابر نسل‌کشیِ غزه و سیاست‌هایِ یک‌بام‌ودوهوایِ هسته‌ای بود، دکتر مسعود پزشکیان با بیانی صریح و حماسی، نقاب از چهره‌یِ مدعیانِ دروغینِ حقوق بشر برداشت. رئیس‌جمهور با پیوند دادنِ رنجِ دیرینه‌یِ ملت ایران از تروریسمِ دولتی (از حادثه ترور رهبر معظم انقلاب تا نخبگان شهید) با فریادهایِ مظلومانِ غزه، تأکید کرد که ایرانِ سربلند، بزرگترین قربانیِ تروریسمِ حمایت‌شده است، نه عاملِ ناامنی؛ و برایِ دستیابی به حقوقِ علمی و صلح‌آمیزِ خود، نه از کسی اجازه می‌گیرد و نه در برابرِ زبانِ زور سر خم می‌کند.

هفته دفاع مقدس تنها یک برگ از تقویم رسمی نیست؛ مرور عاشقانه‌ای از روزهای خون و آتش است؛ روزهایی که جوانانی بی‌ادعا با کوله‌بارهایی از ایمان به دل خاکریزها زدند، تن به ترکش و باروت سپردند و رفتند تا پرچم عزت و شرف این آب و خاک برای همیشه برافراشته بماند.

فراموشی‌های مکرر، از قرار ملاقات‌ها گرفته تا آدرس‌های آشنا، نخستین نشانه‌هایی هستند که از سطح یک حواس‌پرتی عادی فراتر می‌روند. اما افت شناختی تنها به حافظه محدود نمی‌شود؛ این پدیده خود را در قالب «کندی در تحلیل» و دشواری در تصمیم‌گیری‌های کوچک روزمره نشان می‌دهد.

در شرایطی که مذاکره‌کننده آمریکایی با مقامات روسیه درباره آتش‌بس موقت گفتگو کرده و اوکراین نیز حملات خود را محدود کرده است، پرسش اصلی نه زمان پایان جنگ، بلکه واقعیت پشت پرده این تحول است. آیا آرام کردن جبهه اوکراین، مقدمه‌ای برای تشدید رویارویی با ایران و جبهه مقاومت در منطقه غرب آسیا است؟

مردم وعده بزرگ نمی‌خواهند، اقدام مؤثر می‌خواهند. سزاوار نیست ملتی که سال‌ها پای انقلاب ایستاده‌اند، زیر بار گرانی و اجاره‌های سنگین خرد شوند.

توسعه پایدار زمانی محقق می‌شود که دست از تمرکزگرایی و اتکای صِرف به استخدام دولتی برداریم و با آمایش سرزمینی، تولیدات بومی هر استان را به استانداردهای صادراتی و بین‌المللی پیوند بزنیم.

موفقیت الگویی تک‌بعدی ندارد؛ زن شاغل و زن خانه‌دار هر دو ارکان رشد جامعه‌اند، مشروط بر آنکه اشتغال، سلامت روان و نشاط درونی زن را نبلعد.

نان مردم و اقتدار کشور دو روی یک سکه‌اند؛ نه می‌توان سفره مردم را نادیده گرفت و نه می‌توان امنیت و عزت ملی را قربانی کرد.

«کمبود خدمات امدادی و نبودِ مسیر دسترسی مناسب در ییلاق «دلی‌مهرجان»، زندگی را برای ساکنان و گردشگران این منطقه به مخاطره انداخته است. با افزایش نرخ مرگ‌ومیر ناشی از عدم دسترسی به مراکز درمانی، اکنون این منطقه که خاستگاه شهدا و ایثارگران است، با فریادی از سرِ دغدغه، خواستار استقرار پایگاه امدادی و آمبولانس در فصل تابستان شده است.»

در پی انتشار روایتی جنجالی درباره انتخاب شیوه‌ای نامتعارف و از سر ترس برای جابه‌جایی رئیس جمهور امریکا در فرودگاه ترکیه ، نویسنده با دستمایه قرار دادن این ماجرا، داستانک طنزی با عنوان «پرواز با طعم کنسرو» نوشته است.

انتصاب دکتر محسن رضایی به دبیری شورای عالی امنیت ملی، آغازگر فصلی نو در مدیریت راهبردی کشور در یکی از پیچیده‌ترین مقاطع تاریخی ایران است. در این نوشتار، ضرورت‌های حیاتی و اولویت‌های پیش روی این نهاد کلیدی در تحقق امنیت پایدار واکاوی شده است.

میناب را زین‌پس با مقبره‌های کوچک می‌شناسند؛ آن‌قدر کوچک که حتی آرزوهای پدران و مادرانشان در حریم سرد و تاریک شان جا نمی‌شود....

تفاهم‌نامه اخیر میان ایران و آمریکا، که با هدف کاهش تنش‌ها و باز کردن مسیر گفت‌وگوهای گسترده‌تر شکل گرفته بود، خیلی زود درگیر همان مشکل قدیمی روابط دو کشور شد: بی‌اعتمادی عمیق و اختلاف بر سر منافع راهبردی. در کنار پرونده هسته‌ای و موضوع رفع تحریم‌ها، بحث حساس تنگه هرمز نیز بار دیگر به یکی از محورهای اصلی تنش تبدیل شده است؛ جایی که ایران آن را بخشی از حوزه حاکمیتی و مدیریتی خود می‌داند، اما آمریکا پس از تفاهم‌نامه به‌دنبال مسیرهای جایگزین از جمله از طریق عمان است تا نقش ایران در این آبراه حیاتی را کم‌رنگ کند.

این روزها جهان اسلام و پهنه‌ی گیتی، شاهد وداع با شخصیتی است که بیش از چهار دهه با صلابت و اقتدار، کشتی توفان‌زده‌ی نظام را هدایت کرد و سرانجام پرواز سرخ خود را با لبانی تشنه در ماه مبارک رمضان به تماشا گذاشت.

اشاره استاندار کهگیلویه و بویراحمد به «حماسه برنو» تنها یادآوری یک رویداد در بحبوحه جنگ اخیر نیست؛ بلکه بازتاب سرمایه اجتماعی و روحیه‌ای است که می‌تواند، فراتر از میدان بحران، به موتور محرک توسعه فرهنگی، اجتماعی و انسانی استان تبدیل شود.

مبین هادی‌پور،در این دکلمه، بغضِ فروخورده‌ی یک نسل را در میانِ واژه‌ها می‌نشاند و یادِ یارانِ دبستانی‌اش را که حالا در کلاسِ آسمان مشقِ شهادت می‌کنند، گرامی می‌دارد.»

در حالی که تقابل نظامی ایران و آمریکا به نقطه‌ای تعیین‌کننده رسیده و «تنگه هرمز» به اهرم فشاری راهبردی در دستان جمهوری اسلامی بدل شده است، اکنون زمزمه‌های مذاکره و «تفاهم‌نامه ۱۴ بندی» نگرانی‌هایی را در خصوص نفوذ جریان غرب‌گرا و تکرار تجربه‌های تلخ گذشته پدید آورده؛ آزمونی بزرگ که در آن، حفظ هوشیاری و تکیه بر اقتدار نظامی، تنها راه عبور از توطئه‌های دشمن برای بازگشت به هژمونی خود است.

در یکصد و شش روز و اندی پس از شهادت رهبر شهید و رخدادهای جنگ رمضان، مردم با نمایش کم‌نظیری از همبستگی و ایستادگی، حماسه‌ای ماندگار آفریدند و در کنار رزمندگان میدان و دیپلماسی، دشمنان را مأیوس کردند؛ وحدتی که امروز انتظار می‌رود با حفظ انسجام ملی و گره‌گشایی از مشکلات اقتصادی مردم از سوی مسئولان پاس داشته شود.

تجربه تلخ و شیرینِ صد روز اخیر نشان داد که عزت ایران تنها در سایه «وحدت» و «تأسی به فرامین رهبر شهید» به دست می‌آید؛ بنابراین، هر تلاش برای ایجاد شکاف و دو‌دستگی، نه‌تنها از سر دلسوزی نیست، بلکه خلافِ جهتِ مصلحت ایران و منافع ملی است.

در این روزهای بی حوصلگی و بی اعتمادی اقتصادی صدای خرد شدن استخوان های کارگران، کارمندان، بازنشستگان و مستاجران زیر چرخ های بی رحم اقتصاد دستوری و دولتی بیش از هر زمان دیگری شنیده می شود.

«دیپلماسی، هنرِ گفتگو میانِ برابران است، نه نمایشِ تسلیم در برابرِ جنایتکاران. وقتی “حق” در زیرِ چرخ‌دنده‌های “زور” له می‌شود و بوی خونِ بی‌گناهان فضای جهان را پر کرده، نشستن بر سرِ میزِ مذاکره، دیگر دیپلماسی نیست؛ بلکه تکرارِ یک فریبِ تاریخی است. این بیانیه‌ای است در ردِ گفتگویِ با گرگ‌ها؛ آنان که نه زبانِ منطق می‌فهمند و نه بویی از انسانیت برده‌اند.»

«دو رفیق، دو هم‌سنگر، دو تقدیر تلخ… یکی را دریاچه بُرد و دیگری را زهرِ زمانه. لنده امروز در سوگ دو جوانِ غیور خود، احمدرضا پایانی و حسین خالقی، نشسته است که در اوج جوانی، رختِ سفر بستند. لالاییِ غم‌بار مادرانتان، حالا بلندترین نوای این شهر است. روحتان غرق در آرامش الهی.»

واقعیت این است که در شرایط فیلترینگ گسترده، اینترنت برای مردم عملاً چندبار هزینه‌بر می‌شود؛ یک‌بار برای خرید بسته‌های رسمی اینترنت، و بار دیگر برای تهیه ابزارهایی که بتوان با آن‌ها به سرویس‌ها و پلتفرم‌های محدودشده دسترسی پیدا کرد.

در منظومه معرفتی اسلام، انسان اشرف مخلوقات، عبدالله، برخوردار از فطرت الهی، صاحب کرامت ذاتی و دارای ظرفیت رسیدن به قلب سلیم و مراتب عالی معرفت است.

«خطر، درست در چند قدمی ماست؛ در لابلای علف‌های خشکِ دشت‌ها و جنگل‌هایی که این روزها در تبِ خشکی می‌سوزند. هر ساله با نزدیک شدن به پایانِ فصلِ خشک، بحرانِ آتش‌سوزی، طبیعتِ بی‌زبان را به کامِ مرگ می‌کشاند. امروز، پیش از آنکه شعله‌های بی‌رحم همه چیز را ببلعند، وقتِ آن رسیده که از مدیریتِ بحران، «تدبیرِ پیشگیرانه» و از تک‌تکِ ما، «هوشیاریِ مسئولانه» طلب کنیم.»

در حالی که قانون، مسیر وصول مطالبات خدماتی را شفاف و مشخص کرده است، گزارش‌هایی از برخی شهرستان‌های کهگیلویه و بویراحمد نشان می‌دهد بعضی مأموران ادارات خدمات‌رسان به جای استفاده از قبض و سامانه‌های رسمی، با تلفن‌های شخصی اقدام به تماس، تهدید به قطع خدمات و احضار مشترکان می‌کنند؛ رویه‌ای بحث‌برانگیز که پرسش‌هایی جدی درباره رعایت حقوق شهروندی و ضوابط اداری ایجاد کرده است.

در روزهایی که جنگ، اضطراب و ناامنی بسیاری از ملت‌ها را به آشوب و فرار می‌کشاند، مردم ایران تصویری متفاوت از یک ملت به جهان نشان دادند؛ ملتی که نه‌تنها خیابان‌ها را خالی نکرد، بلکه با همدلی، صبوری و وفاداری، پشتوانه رزمندگان و نماد وحدت و استقامت شد؛ روایتی که حیرت جهانیان را برانگیخت و الگویی برای آزادگان جهان گشت.

در آستانه هفتاد و یکمین روز جنگ تحمیلی رمضان، سه عامل اساسیِ توکل به خداوند، اتحاد و حضور مردم در صحنه، و اطاعت از تدابیر حکیمانه ولایت و رهبری، نویدبخش پیروزی ایران اسلامی بر دشمن آمریکایی ـ صهیونی است. در این میان، حفظ انسجام ملی و شناخت فتنه‌گران داخلی و معاندان نیز ضرورتی انکارناپذیر دارد.

تاریخ ایران سرشار از فراز و فرودهایی است که هر کدام آزمونی برای مردم این سرزمین بوده‌اند. از نبردهای کهن تا تجربه‌های معاصر، جنگ‌ها تنها صحنه رویارویی نظامی نبوده‌اند، بلکه بستری برای شکل‌گیری روحیه پایداری، همبستگی اجتماعی و تقویت حافظه جمعی ایرانیان شده‌اند؛ روایتی که در ادبیات، فرهنگ و زندگی روزمره نسل‌ها بازتاب یافته است.

اسپانیا از جنگ عراق در سال ۲۰۰۳ به بعد، یکی از منتقدان جدی اقدامات نظامی بدون مجوز شورای امنیت بوده است. حمله به خاک ایران ـ چه از سوی اسرائیل و چه توسط آمریکا ـ در نگاه مادرید اقدامی خارج از چارچوب حقوق بین‌الملل است.

اقدام اخیر اداره‌کل منابع طبیعی استان در کاشت ۶۵ هزار نهال به یاد رهبر شهید، گامی بلند در مسیر احیای ریه‌های سبز زاگرس است؛ اما نباید فراموش کرد که سرنوشت این سرمایه‌گذاری سبز، بیش از آنکه به «کاشت» وابسته باشد، به «داشت» و نظارت مستمر گره خورده است.

یاسوج، در دامنه‌های استوار دنا، این روزها پژواک غیرت و همبستگی مردمی است که در بزنگاه‌های تاریخی، سکوت را جایز نمی‌دانند. حضور پرشور و معنادار مردم این شهر، جلوه‌ای از پیوند عمیق آنان با خاک، هویت و سرنوشت ایران بود؛ حضوری که از دل نگرانی‌ها برخاست و به نماد ایستادگی، همدلی و مسئولیت‌پذیری ملی بدل شد.